politimigi logo

Μεταφορικά 4,90€ εώς 2 KG dorean apostoli politimigi

kalathi agoron

tilefonikes paraggelies   

Greek
Σύνδεση Εγγραφή

Συνδεθείτε στον Λογαριασμό σας

Δημιουργία λογαριασμού

Το όνομα που εισάγατε δεν είναι έγκυρο.
Παρακαλώ, εισάγετε ένα έγκυρο όνομα χρήστη. Πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 2 χαρακτήρες ενώ δεν πρέπει να περιέχει διαστήματα ή τους ακόλουθους χαρακτήρες: < > \ " ' % ; ( ) &
Άκυρος κωδικός.
Οι κωδικοί που εισάγατε δεν ταυτίζονται. Παρακαλώ, εισάγετε τον επιθυμητό κωδικό στο πεδίο κωδικού και επιβεβαιώστε τον εισάγοντάς τον ξανά στο πεδίο επιβεβαίωσης κωδικού.
Άκυρη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
Οι διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που εισάγατε δεν ταυτίζονται. Παρακαλώ, εισάγετε τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο πεδίο της διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και επιβεβαιώστε την εισάγοντάς της ξανά στο πεδίο επιβεβαίωσης της διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
* * Υποχρεωτικό πεδίο

banner politimigi

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ σ τ υ φ χ ψ ω

Αναζητήστε λέξεις κλειδιά στα κείμενα των λίθων

Προϊοντα Eshop

Βρειτε μας στο Facebook

Λιθοι και Αντιστοιχιες

Δείτε εδώ τα Προϊόντα του Χαλκού.

Αναλυτικές Ιδιότητες


xelonakitextΤο χημικό στοιχείο Χαλκός (Cuprum) είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 29 και ατομικό βάρος 63,546. Έχει θερμοκρασία τήξης 1084,6 °C και θερμοκρασία βρασμού 2567 °C. Το σύμβολό του είναι Cu. Έχει κοκκινωπό χρώμα και είναι όλκιμος και ελατός. Ανήκει στην ομάδα της 1ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.

Ιστορία:
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους ο χαλκός είναι το πρώτο από τα μέταλλα που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος για την κατασκευή σκευών, εργαλείων και όπλων. Εκτιμάται ότι ο χαλκός έγινε γνωστός περίπου το 9.000 π.Χ., πιθανόν επειδή απαντάται ως αυτοφυής και δεν απαιτεί μεταλλουργική διαδικασία για την παρασκευή του σε καθαρή μορφή. H χρήση καθαρού χαλκού ήταν γνωστή στη Μικρά Ασία από το 6.500 π.Χ. ενώ από τα μέσα της 4ης χιλιετίας άρχισε να αναπτύσσεται η μεταλλουργία που προκάλεσε και την αστικοποίηση της Μεσοποταμίας. Περί το 3.000 π.Χ. η χρήση χαλκού ήταν πλήρως διαδεδομένη στην Εγγύς Ανατολή. Το αγγλικό του όνομα copper προκύπτει από το λατινικό Cuprum, λέξη η οποία με τη σειρά της προέρχεται από το νησί της Κύπρου όπου και εξορυσσόταν κατά την ρωμαϊκή εποχή.

Προέλευση:
Ανευρίσκεται αυτοφυής στην Φύση, ωστόσο σήμερα τα κοιτάσματα αυτοφυούς χαλκού είναι είτε περιορισμένα είτε μη οικονομικά εκμεταλλεύσιμα, όπως το αποκαλούμενο "Desseminated Copper Ore" στην Μοντάνα και άλλες Πολιτείες των ΗΠΑ.
Κυριότερα ορυκτά του χαλκού είναι ο Χαλκοπυρίτης (Cu2S), ο χαλκοσίνης, o βορνίτης, ο κυπρίτης, o μαλαχίτης και ο αζουρίτης (τα δύο τελευταία είναι ημιπολύτιμοι λίθοι).

Παρασκευή:
Συνήθως παρασκευάζεται με φρύξη μεταλλεύματος θειούχου χαλκού, οπότε παράγεται οξείδιο του χαλκού, το οποίο αντιδρά με τον θειούχο και δίνει καθαρό χαλκό:
2Cu2S + 3O2 → 2Cu2O + 2SO2
2Cu2O + Cu2S → 6Cu + SO2
Ο παραγόμενος χαλκός δεν έχει μεγάλο βαθμό καθαρότητας. Γι' αυτό υφίσταται ηλεκτρόλυση, οπότε η καθαρότητά του φθάνει το 99,9%, ενώ στο ηλεκτρόδιο επικάθονται σίδηρος και άργυρος.

Φυσικές ιδιότητες:
Είναι μέταλλο με χαρακτηριστικό χρώμα (ερυθρό του χαλκού) και χαρακτηριστική μεταλλική λάμψη. Είναι επίσης μαλακός (σκληρότητα 2.5-3 στην Κλίμακα Mohs, δύστηκτος (σημείο τήξεως 1084,6° C, σημείο βρασμού 2562° C), ιδιαίτερα ελατός και όλκιμος, πολύ καλός αγωγός της θερμότητας και του ηλεκτρισμού. Λόγω της ιδιότητάς του όταν είναι τηγμένος να απορροφά ατμοσφαιρικό αέρα, τον οποίο αποβάλλει ψυχόμενος, δεν μπορούν να κατασκευασθούν χυτά αντικείμενα από χαλκό. Δεν εμφανίζει σχιστότητα, ενώ έχει ανώμαλη θραύση. Είναι τελείως αδιαφανής, ακόμη και σε λεπτά ελάσματα. Δεν εμφανίζει μαγνητικές ιδιότητες. Σε επαφή με άλλα μέταλλα εμφανίζει διαφορά δυναμικού (φαινόμενο Galvani).

Χημικές ιδιότητες:
Ο χαλκός εμφανίζει δύο αριθμούς οξείδωσης (+1 και +2). Δεν είναι ιδιαίτερα δραστικό μέταλλο γι' αυτό και δεν αντιδρά εύκολα με άλλα στοιχεία και δεν χρησιμοποιείται ευρέως ως αναγωγικό. Στον ατμοσφαιρικό αέρα καλύπτεται αρχικά από οξείδιό του, το οποίο, με το διοξείδιο του άνθρακα μετατρέπεται σε ανθρακικό χαλκό, προσδίδοντάς του πρασινωπό χρώμα. Αντιδρά με οξυγόνο, θείο και αλογόνα προς τις αντίστοιχες ενώσεις. Δεν προσβάλλεται από αραιά οξέα ούτε από πυκνό θειικό οξύ, προσβάλλεται από το νιτρικό οξύ (HNO3).

Κύριο λήμμα:
Ισότοπα του χαλκού.
Έχει δύο σταθερά ισότοπα το 63Cu και το 65Cu.

Βιολογική σημασία:
Είναι απαραίτητο ιχνοστοιχείο, τόσο στα ζώα όσο και στα φυτά. Ανευρίσκεται σε ποικιλία ενζύμων, όπως την υπεροξειδάση του Κυτοχρώματος C και την υπεροξειδισμουτάση. Ορισμένα μαλάκια και αρθρόποδα έχουν ως μεταφορική ουσία των αναπνευστικών αερίων την αιμοκυανίνη (αντί της αιμοσφαιρίνης), η οποία περιέχει χαλκό. Στα ανώτερα ζώα έχει διαπιστωθεί ότι η παρουσία χαλκού διευκολύνει την απορρόφηση σιδήρου από τον οργανισμό. H υπερβολική απόθεση χαλκού στους ιστούς προκαλεί την Νόσο του Wilson, ενώ χρόνια έλλειψη χαλκού προκαλεί δυσλειτουργία στην σύνθεση δοπαμίνης, με συνέπεια την εμφάνιση κατάθλιψης, στην σύνθεση μελανίνης από τα δερματικά κύτταρα καθώς και δυσλειτουργίες στον μεταβολισμό των λιπών και των τριγλυκεριδίων.

Πηγή: Πολύτιμη Γη  

 

 

Μήνυμα προς τους Επισκέπτες

Σχετική Βιβλιογραφία

xelonaki

www.politimigi.gr 

 

Έρευνα - Επιμέλεια

Ράνια Σαρηγιάννη

Γεωπαθολόγος

 Γεμμολόγος

Τα περιεχόμενα του Πολύτιμη Γη είναι με copyright©1991-Σήμερα. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή τους χωρίς αναφορά στην πηγή.

cooper